اینو تصور کن

هندزفری تو گوشته و پیانو پلی میشه

به رقص دونه های برف تو هوا نگاه میکنی

با هر قدم خِرچ خِرچ کردن برفا رو زیر نیم بوتای گرمت حس میکنی

شالگردنتو از صورتت میکشی پایین و ها میکنی و به بخارای درست شده نگاه میکنی

از سرما دوباره صورتتو زیر شالگردنت قایم میکنی

راه میری

و همچنان پیانو پلی میشه

ترجیحا پیشنهاد دوست جان

Eyes shut

Olafur aalds

صدا و عطرتو یادم رفته!

من فراموشکارم اما نه انقدر که فقط یه روز بتونم تو حافظم نگهت دارم..

حتما این یه حالت دفاعیه

و من از ناخودآگاه قلدر و زورگوم متنفرم..

من شلوار سفیدمو خیلی دوس دارم

این چند روز به مردم نگاه کردم و با تعجب فراوون هیچ خانومی رو با شلوار سفید ندیدم

و فهمیدم پوشیدنش اونم با چادر از کاراییه که جسارت میخواد

جسارت به خودی خود چیز بدی نیست

اتفاقا لازمه

اما نه همه جا و نه همه وقت

اگه بخوام به مفهوم جسارت و کاربردش تو زندگیم فکر کنم

مثه این بوده که همیشه شلوار سفیدمو پوشیدم

همه جا باهام بوده حتی تو عزاداریا

و انگار هیچوقت نفهمیدم گاهی جاش نیست :)

همیشه وقتی دوغ محلی داشته باشیم بابام میگه غلیظه و میره توش آب میریزه

وقتی آبمیوه خیلی یخ داشته باشیم صبر میکنه تا دماش متعادل شه

قبلا واقعا از اینکاراش اعصابم خورد میشد که چرا همیشه متفاوت عمل میکنه

اما حالا کارش خیلی برام محترمه

آدم باید شرایطی که نمیخواد و نمیتونه بپذیره رو تغییر بده

هوم؟

داشتم فک میکردم اگه مثلا ام اس بگیرم بازم همینقد جلو آینه وایمیستم؟

یا واسه خرید یه مانتو یه ماه میگردم؟

برام مهمه کی ازم خوشش میاد و کی نه؟

و خیلی چیزای دیگه..

یه مدتی بود که فکر میکردم خیلی سطح دانسته هام نسبت به دور و بریام پایینه

عجیب این آزارم میداد

انقد که کلی کتاب جمع کردم دورم تا وقتی بالاخره بیکار شدم بخونمشون

بعد یهو یه اتفاقی افتاد

با کسی صحبت کردم و دیدم عه من نادون نیستم

فقط زمینه ی اطلاعاتیم با بقیه متفاوت بوده

هنوز نسبت به خوندن اون کتابا احساس نیاز میکنم

اما دیگه حس بد ندارم ^_^

من مثال دوس دارم

از تشبیه خوشم میاد

دوس دارم شرایطو با مثال توصیف کنم

مثلا الآن مثه یه ذره ام تو دست باد

از اون ذره ها که تو نور میبینی

همونقد کوچولو و همونقد بی اهمیت

منتظر تا باد آروم بگیره و جایی بشینم

نه قدرت تغییر شرایط رو دارم

و نه جایی برای ساکن شدن میشناسم

خودمو میدم دست باد

به امید خیرخواهیش

اینکه رمانتیکترین شهر دنیا بهترین عطرهای دنیا رو داره اتفاقی نیست نه؟

رد شدنت از این وبلاگ مثه رد شدن کسی بود که عطر پاریسی اصل زده باشه

ممنون بابت این حس خوب :)

زیادی خواستن چیزی لوسش میکنه

مثه یه بچه کوچولو که وقتی بدونه مامانش میدوئه دنبالش که غذا بذاره تو دهنش بیشتر فرار میکنه

امیدوارم قبل از لوس کردن بچتون دست از اصرار بردارید :)

می نوشم از چشمان تو

جرعه به جرعه شعر نو

"حافظه ی دستان من

پر شده از دامان تو"